Motî:carmoujhner

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

carmoujhner (codjowaedje)

I. [v.c.] distrure, kimagnî, tot djåzant d' on må. I voeyént bén ki, avou m' five fagnrece ki m' kimagnive mi sonk, avou li ptizeye ki m' carmoujhnéve li peumon, dji n' mi rfreu måy (L. Mahin). rl a: kimagnî, dimagnî, siplawner. F. détruire, nécroser.

II. si carmoujhner [v.pr.] si fé crever. Les bokions, disk' a bén tård al fene noereur, si carmoujhenront dins les virêyes; i gn a k' rén fé, zels, k' il ont peu (P.J. Dosimont). rl a: s' aschiner, xhaerbiner. F. s'épuiser, se tuer au boulot, peiner.

Etimolodjeye[candjî]

bodje "moujh-" (esse magnî des viers), betchete car-, cawete -ner.

Disfondowes[candjî]

carmoûjner, carmoûjnè.

Sipårdaedje e 20inme sieke[candjî]

Coinrece Basse Årdene.