Motî:dismanver

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

dismanver (codjowaedje) [v.c.] disbrôler. Cwand i s' sieve d' ene sacwè, c' est pol dismanver. I m' a tot dismanvé mes ostis (F. Deprêtre et N. Nopère). Les fayés silinces ont dismanvé mes pî-sintes (D. André). F. démantibuler, détériorer, détruire.

Disfondowes: disman'ver, dèsman'ver, dèsmanver, dèsman'vè.

Etimolodjeye: forveyou bodje "manver" (manivele), betchete dis-.

| dismanvé, dismanvêye [addj., purade padvant] disbrôlé, distrût. Coinrece Payis d' El Lovire.