Motî:djante

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

djante [f.n.] 1. tchame. On-z inméve mî les djantes di få. Les djantes k' on fwait dins des flaxhes si sbîlèt rade. >> bwès d' djante: bwès k' on va poleur fé des djantes avou. >> toû d' djante: a) toû d' ene rowe di bwès (totes les tchames eshonne); b) tou d' ene rowe di fier (biciclete, oto), ki poite li pneu.

Disfondowes: djante, djonte, djinte, djwinte.

| djantî [o.n.]

1. sôre di banc di mnujhî, foirt simpe, k' on-z î mete les djantes po forer l' trô po stitchî les rais.

2. minme sôre di tåve, pus basse, po mete les toneas al bire. Li tone di bire esteut rimpleye et l' ome n' esteut nén foirt assez po l' bouter stampêye so l' djantî.

3. minme emantchaedje po wårder les crompires el cåve. Il ont fwait on djantî ås canadas.

4. pitit eglumea d' fier la kel schayteu ricôpe les schayes. On pôze les schayes so l' djantî po les spincî.

5. pîce di bwès, metowes so ene fotche, po fé ene souwinne (ene sôre di lét po les schoices di tchenea souwer). On prindeut deus belès fotches; on ls efiantixheut, et lzès piker dins tere; pu on meteut deus djantîs di cwate cénk metes, on dbout adjoké sol fotche, et l' ôte dibout al tere (L. Mahin).

6. cropecinde. F. chenêt.

Disfondowes: djantî, djanti, djontî, djintî, djinti, djwintî, djampîce, djantîhe, djantîze.


Parintêye: