Motî:inmer

inmer (codjowaedje) [v.c.]

1. vey voltî. Dji t' inme Maridjane, dji t' inme télmint (B. Picard).

2. magnî voltî, boere voltî, fé voltî.

| inmåve [addj., purade padvant] ki pout esse inmé. C' est d' vosse fåte : dj' esteu-st inmåve; c' est vos ki m' a trop foirt gåté (A. Sougnez). On dit eto: amiståve. F. "aimable, adorable".

| inmeu, inmeuse inmresse [o.f.n.] li ci (cene) k' inme bén ene sacwè (k' el magne voltî), k' inme ene sakî (k' el voet voltî).

Parintêye

• amour, amoureus
• inmant

Vierbires

• bén inmer, binamé
• inmer ostant
• inmer mî

Disfondowes

inmer 

in.mer, êmer, in.mè, in.mî.

inmeu 

in.meu(se), in.m'resse, am'resse; Vîs scrijhas : ameresse ref.

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so l' amour