Motî:kekene

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

kekene

I. [f.n.]

1. kene, dins les deus sinses: a) seke del feme. F. con, vulve. b) djinti mot d' atôtchance a ene pitite båshele. èm pitite kekene, èm kekene di boure ! rl a: kinkin. F. chérie. >> Fé des ouys di kekene di poupousse. F. Lancer des regards langoureux, suggestifs.

2. grandiveuse comere. rl a: tchalmarete. F. pimbêche.

3. håsse di s' ripoizer. Avou ces tcholeurs la, dj' a ene kekene di tos les diales. F. flemme, inertie, apathie.

II. [o.n.] ome ki n' est bon a rén, k' a fé des mwais toûs. C' esteut ces kekenes la, ki carotént todi avå les bwès, k' alént piyî les tindreyes (L. Mahin). rl a: zigomår. F. con, je-m'en-foutiste.

Disfondowes: kèkène, kikine.

Etimolodjeye: ridoblaedje di "kene". Coinrece Coûtchant walon & årdene nonnrece, walon do mitan.