Motî:maroner

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

maroner (codjowaedje) [v.s.c.] berdeler lu tot seu, tot rûtiant tot bas, grognî po lu-minme. Djôzef rotéve e maronant, tot cåzant lu tot seu (E. Benoit). E si rdressant, i marona: Cré nodidjou, ké drole di payis voci, on-z î låtche les tchéns, mins on-z î ataetche les pires ! (E. Benoit). >> maroner tot spès: maroner tot estant foirt mwais. Les feyes des ritches di Fumwè, k' end avént nén polou fé ostant, maronént tot spès (R. Limbourg). Loukîz a : dagouner, maltoner, barboter. F. maronner, maugréer, maronner, marmonner, gronder, bougonner.

| maroneu, maroneuse u maronresse [o.f.n. & addj., purade padvant] li ci (cene) ki marone. Tot çk' on dmande, c' est k' l' Estat n' fote nén l' veye come on vî maroneu popa (Max Stirner rat. pa J. Schoovaerts). Loukîz a : grigneus. F. bougon.

Sicrijhas ezès motîs[candjî]

maroner : maroner [E1], nén dins S0 [1]

  1. Loukîz al Djivêye des motîs.