Motî:menir 2

menir 2 [o.n.] grosse pire dressêye pås Omes di l' ådje del pire (5000 divant Djezus-Cri). Ene grossse biestreye k' a stî cossemêye avou les Asterix, c' est ki les Gålwès fabriként des menirs.

Omofone :

• menir (monsieu).

---

• Pondants et djondants