Motî:mon-

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

mon- [fåsse betchete] ] vént do sustantivaedje d' ene troke di deus mots dits e francès, tot s' adressant u tot djåzant d' èn ome:

1. k' on lyi doet l' respet: mononke, monpere, monfrere, monsegneur, moncouzin. rl a menir.

2. (tot djåzant å rvier) k' on lyi vout fé ene luçon, pask' i vos a djouwé ene laide keure tot vs cåzant come a on parint: monparan, monami.

3. po balter l' atôtchî: monkeur.