Motî:waeyén

waeyén [o.n.] yebe dedja fåtcheye å fenå-moes, ki crexhe pol deujhinme côp, po esse rifåtcheye a l' erire-såjhon.

Disfondowes: wayin, wèyin, wayéⁿ, wèyéⁿ, wayègn, wayégn, wègnagn; miersipepieuzmint el notûle ey el mape ALW 1.82.

Mot d' aplacaedje:

• waeyén-tins