Motî:cladjot

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Wiktionary-logo.svg

Li mot "cladjot" est recråxhî sol Wiccionaire

cladjot [o.n.] 1. plante ki crexhe dins l' aiwe des marasses, come on djonkea, avou ene pitite blanke fleur, et les foyes ki côpèt come on coutea. L' aiwe berôléve so les raecenes Des ôneas, etur les cladjots (B. Louis). O! l' fruzixhaedje des clapotants cladjots, A dju comprin li tchanson d' tos vos mots, Cwand on doûs vint acourt sor vos, påjhûle, Ki ploye vos tiesses et vosse beur si tinrûle? (Guido Gezelle rat. pa G. Meurisse). On n' î mete nén sovint paxhe des biesses cåze k' il î fwait vormint trop frexhisse et k' i n' î crexhe ki des målès yebes, des cladjots, des djwints et des crås pôpîs, totès plantes k' inmèt bén l' aiwe (P. Renson). Por mi, l' Ome å havet dimoréve do costé d' l' aiwe, dins les cladjots (A. Henin). On dit eto: coutea d' aiwe. F. iris des marais, glaïeul sauvage. >> Cladjot l' mårticot ki s' a rlåtchi so li dzo !: rime-rame. >> Pré ås cladjots: no d' ene plaece di Mårcin. 2. fleur d' avri (tchabårêye). Al coine do bwès, gn a des cladjots D' on si clair djaene (M. Frevelhausen). F. jonquille.. Etimolodjeye: bodje latén gladius (minme sôre di fleur), cawete -ot.


Pondants et djondants so les plantes k' on lome "cladjot"