Motî:eneviè

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:eneviè di)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

eneviè [divancete], u eneviè di [divancetire]

1. rapoirt a. Eneviè vozôtes, il est bén dispôzé . Eneviè d' lu, dji m' a trompé (Motî d' Bastogne). Et portant les deurs iviers did divant l' guere, cwè çki c' esteut d' ça, eneviè çou k' il avént veyou dpoy don ? (J. Calozet). F. envers, par rapport à, en ce qui concerne.

2. si on rwaite eto (ene ôte sacwè, ene ôte sakî po l’ ermete al prumire). Eneviè d' zels, dj' estans co des bons. Eneviè d' l' anêye passêye, il a ploû bråmint Eneviè di çou k'il avént dinltins, dj' estans co ureus asture. (Motî d' Bastogne). Et portant cwè çki c' esteut don, di ces ptitès peus la, eneviè çou k' l' avént veyou tins del guere (J. Calozet). On dit eto: å rgård di. F. en comparaison à, eût égard à.

3. d' après, sorlon, tot schoûtant, a-z ôre. Eneviè ses vijhéns, i n'est nén bén veyou (Motî d' Bastogne). F. d'après, selon, suivant..

Etimolodjeye : aplacaedje divancete en (divancete « e » divant ene voyale) + divancete eviè.