Motî:epîter

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:epîteu)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

epîter

I. [v.c.]

1. fé toumer ene sakî tot lyi metant les pîs onk dins l' ôte. rl a: hame-ezès-musteas, crotche-pî. I n' våt rén, vosse valet; i s' amuze a-z epîter l' nosse. F. faire trébucher, faire un croc en jambe à.

2. loyî on tchvå les deus pates di dvant eshonne; mete on loyén inte les lates et les coines d' on gayet, d' ene vatche. Pocwè epîtez vosse tchivå, ô, Erness? Inla, i n' si såreut såver, la, m' fi. rl a: efirdjî. F. entraver.

3. mete ene sakî reyusse (el mete dins l' imbara). Ni l' aveuss nén epîté di trop tot lyi cåzant walon ? F. embarrasser.

II. s' epîter [v.pr.]

1. si trebouxhî. I s' a-st epîté dins ene grosse ronxhe: bardaf a tere. F. trébucher.

2. (vî mot d' cinsî) s' ecramyî dins les traits, tot cåzant d' on tchvå. rl a: repîter. F. s'empêtrer, s'enchevêtrer.

3. (pa stindaedje) ni pus sawè djåzer comifåt å mitan d' on discours, evnd. I s' a epîté e fén mitan di s' sipitch, et il ont rî tertos d' lu. F. bafouiller, bégayer.

4. s' astaler, mete ses pîs e. C' est tos Bruslers ki s' ont vnou epîter e viyaedje (E. Dupas). F. s'installer, prendre un pied à terre.

5. s' aspoyî sol pî di. Li coide di bwès esteut epîtêye a deus ptitès hestreles. F. s'appuyer, prendre appui sur (le pied de).

Disfondowes: apîter, èpîter.

Etimolodjeye: bodje pî, betchete e- (mete e pîs). Coinrece Basse-Årdene.

| epîteu [o.n.] å fotbal, on djouweu k' epîte voltî ls ôtes. rl a: coixheu. F. joueur agressif.

Disfondowes: apîteu, èpîteu.

| epîtaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion et si rzultat) pol viebe "epîter" u "s' epîter". S' i gn åreut nén yeu çt epîtadje la, il asteut å gôl. F. trébuchement, chute.

Disfondowes: apîtadje, èpîtadje.

epîtoe a ene vatche (portrait saetchî pa L. Mahin).

| epîtoe [o.n.] coide po-z epîter ene biesse. I n' savént disloyî l' epitoe, et l' vatche esteut berôdêye. Co d' on pô k' elle î dmoréve. F. entrave.

Disfondowes: apîtoû, apîtwâr, èpîtwè, (èpîteu).

epîtreces po-z abate les tchvås.

| epîtreces [f.n.t.pl.] (mot d' årtisse) fier po-z epîter les tchvås, fwait avou cwate aneas k' on mete ås cwate pates des tchvås, riloyîs pa des tchinnes k' on saetche d' on plin côp. I lyi ont emantchî les epîtreces ås cwate pates, pus haetchî sol coide: berlaf, li tchvå ! F. entraves.

Disfondowes: apîtrèces, èpîtrèces.


Bodje:

Parintêye: