Motî:gnognot

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

gnognot, gnognote I. [o.f.n.] 1. påpåd (pitit efant). I fåt esse gåce po abandner des ptits gnognots d' efants. Vos n' vos sovnoz nén did cwand vs estîz so m' schô, on ptit gnognot ki m' laecea gletéve foû d' vosse boke (E. Gilliard). Gnognot, Crawieus poyon, Malasné djonnea, On s' agrapnêye azès eures, azès djoûs, E saetchant l' foice å solea Di vos ouys, cwand vos estoz Clintcheye so nos linçoûs, Moman ! (H. Pétrez). F. bambin, bébé. >> pôve pitit gnognot: dijhêye po cåzer d' on påpåd målureus. 2. foû ptite sacwè (pitite crompire, frut pus ptit k' els ôtes). F. avorton. >> on gnognot d' tchå: on boket d' tchå. rl a: gnot. F. petit morceau. 3. (ås cåtes) schita (pitite cåte). 4. del gnognote: åk ki n' våt rén. F. camelote, gnognote. rl a: keukeute, tchitchete, cacaye. II. [no addjectivrece] 1. ki s' codût come on ptit efant. Elle est co gnognote po si ådje. 2. ki s' plind åjheymint. Bén t' es gnognot di braire po si waire. III. [addj.] 1. biesse. Kimint ass trové l' pîce di teyåte d' ersè ? - C' esteut gnognot. C' est ene paskeye ki s' passe fén lon erî di vosse Walonreye, di vos ptits viyaedjes, di vos ptits gnognots romans, rimplis fok di bråvès djins, ki vont a messe, a vepe et å salut (L. Mahin). F. ridicule, démodé(e), vieux-jeu. 2. ki n' est nén come èn (ene) ôte. Ni vs ritournez nén so s' sour: elle est on pô gnognote. rl a: bardouxhî. F. simplet. 3. tot ptit, tote pitite. on gnognot boket d' tchå. Disfondowes: gnêgnê, gnognot(e), gnangnant(e), gnongnon, neuneu.