Motî:leu 1

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:leuve)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Wiktionary-logo.svg

Li mot "leu" est recråxhî sol Wiccionaire

leu 1 [o.n.] biesse ås tetes, ratayon do tchén, e sincieus latén Canis lupus. F. loup. >> inte tchén et leu: so l' anuti, al brune. >> Li fwin tchesse li leu foû do bwès: cwand on-z a håsse di åk, on prind des risses po l' awè. >> Gn a pus d' on leup å bwès: dijhêye cwand on vout disfinde ene sakî k' est ametou pask' il est må veyou: end a ds ôtes ki sont capåbes d' endè fé l' pareye. >> criyî come on leu å bwès: boerler. >> Li ci ki va å bwès, li leu l' estronne: li ci ki prind des risses, i s' ritrouve må prin. >> Li ci ki s' fwait berbi, li leu l' magne: i n' fåt nén esse trop bon, ôtmint, les ôtes si fotèt d' vos. >> Dji vs åreu leyî prinde do leu: dji n' vos a nén rmetou (ricnoxhou), ça fwait ki, si l' leu åreut yeu voré sor vos, dji n' vos åreu nén schapé, ca vos m' shonnîz èn etrindjir: F. ne pas reconnaître. >> Les leus ni s' magnèt nén: Les metchants n' s' atakèt nén a des sfwaits k' zels. >> esse el gueuye do leu: esse må prin(jhe). >> si tchôkî; u: si taper; u: tchaire el gueuye° do leu. >> On n' î voet nén dpus k' el leu e s' cou: on n' voet nén clair, i fwait tot noer. >> Å Noyé, vå mî on leu dins les tchamps k' on tcherweu: i våt mî po les dinrêyes d' ivier k' i djale et fé mwais å Noyé. >> On n' djåze måy do leu k' on è voeye li cawe: dijhêye po ene sakî k' arive, dabôrd k' on vneut djusse di cåzer d' lu. >> C' est on leu covrou d' ene pea d' moton: i fwait les cwanses d' esse vayant, mins c' est on metchant. >> I n' a måy veyou nou ptit leu: i dit todi k' il a veyou des foû gros leus, i flaxhe dins ses racontaedjes. F. vantard. >> I n' fåt nén reclôre li leu el biedjreye: i n' fåt nén leyî ene sakî la k' i pôreu vs fé do toirt. >> On fwait sovint l' leu pus gros k' i n' est: on-z egzadjere sovint cwand on raconte åk. On dit eto: fé l' diåle pus noer k' i n' est. F. exagérer. >> Leu k' est moirt ni hagne pus: dijhêye a onk k' a co peu d' on dandjî k' est passé. >>  c' est l' leu ki foume si pupe: dijheye cwand on voet des rnåds. >>  il a ddja veyou l' leu: on n' lyi è fwait pont acroere. >>  elle a ddja veyou l' leu: ele n' est pus etire (po ene djonne feye k' a ddja stî avou les valets). >>  Av' veyou l' leu: dijheye a onk (ene) ki s' måvele. >>  aveur des boyeas d' leu: aveur fwin. F. faim de loup. >> I fåt hoûler avou les leus et bawer° (u: hawer) avou les tchéns. >> viker° come on leu. >> Li ci k' est leu, k' i vike° come on leu. >> èn ome sins årdjint°, c' est on leu sins dint. >> Les Leus: sipots des dmorants di Smu, di Freyeu, di Viancoû, di Lovteamont, d' Ebli, di Namoussåt, di Vå-dlé-Noveye, Vilé-l'-Olu. >> A Our°, li leu î court... rime-rame di viyaedje.

| leuton [o.n.] lovea. F. louveteau.

| leuve [f.n.]

1. lovresse. F. louve.

2. maladeye des biesses (vatches), k' ele sont flåwes, et gleter. Pol leuve, i fåt côper l' dibout del cawe (ramexhné pa L. Léonard).


Omonimes:

  • leu (o.n.; plaece)
  • leu (prezinteu, prono; da zels)

Ôtes mots-parints (sol bodje "lov-")

Mots d' aplacaedjes