Motî:miråcoleye

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Wiktionary-logo.svg

Li mot "miråcoleye" est recråxhî sol Wiccionaire

miråcoleye [f.n.] estance d’ onk k’ end a pezant, k' a des zwatès pinsêyes. Po sognî nosse mirancolêye, T' as hapé l' peket do curé (J. Lefebvre). Pire fijheut passer l’ miråcoleye avou ses djoyeus messaedjes (D. Salme). Vola ene tchoûlåde tchanson plinne di miråcoleye k' i rprindèt tertos e keur, tot s' tinant pa les spales et s' rabressant bén foirt ; et vey soude leus låmes (J.P. Dumont). Il a l' miråcoleye do tins passé, mins s' il a l' må do payis, di s' campagne, c' est ossu d' ene campagne di dvins l' tins (G. Belleflamme). Li houte assûne del miråcoleye (R. Viroux). L' aiwe lyi court foû des ouys, pieles di miråcoleye (A. Gauditiaubois). Loukîz a : diloujhe, disbåtchance, cafård, disnortance. F. "mélancolie", "nostalgie", "spleen".

| miråcolieus, miråcolieuse [addj., padvant u padrî] k' a del miråcoleye. Loukîz a : diloujhî, disvoyî, disnorté. F. "mélancolique", "nostalgique".

Etimolodjeye et tcherpetaedje[candjî | candjî l' côde wiki]

miråcoleye 
riwalonijhî calcaedje do F. "mélancolie"., 1870.
miråcolieus 
cawete -eus, 1904.  [1]

Disfondowes[candjî | candjî l' côde wiki]

miråcoleye 
miraucolèye, mérâcolèye, mirancolîye.

Sourdants[candjî | candjî l' côde wiki]

  1. M. Piron Formation de la langue littéraire des écrivains liégeois, 1939, p. 301.