Motî:pî

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

[o.n.] boket do coir d' ene djin metou å dbout des djambes, a pårti del tchiveye. Riwaite a tes longs pîs, el tram les va spotchîs (viye tchanson). F. pied. rl a: epîter, repîter, sipîter, pît-a-spale, pît-a-sele, piter, sipiter, côdpî, mete so pî. >> côp d' pî: a) côp k' on dene avou s' pî. Ti merites on côp d' pî a t' cou. b) côdpî. >> sol pî sol tchamp: docô, å moumint minme. F. sur le champ. >> sinte les pîs da kéconk: el fé ndaler, rire di lu sins k' i n' s' endè rinde conte; rl a: sinteu d' pî. F. taquiner. >> djouwer avou les (plats) pîs d' ene sakî: metant, lyi fé fé totes sôres di cayets sins l' payî; lyi conter des mintes po profiter d' lu, l' emantchî, evnd. Pa bén u pa må, ça vos va coster tchir et vilin di djouwer avou mes pîs (J. Schoovaerts). >> il est co pus biesse ki ses pîs u il est co pus biesse ki mes pîs: il est vormint biesse. >> pesteler d' ses grands pîs des novelès pî-sintes: trover des novelès voyes. Franwal: ahåyant po: "tester de nouvelles pistes". >> hertchî ses grands pîs: roter loyminoymint, tot trinnant l' savate. Come Lorint esteut dvant lu, i s' leya aler et hertcha ses grands pîs bin lon padrî (A. Lenfant). Franwal: ahåyant po: "traîner la patte". >> fé d' ses pîs et d' ses pougns: eployî tos les moyéns possibes. F. faire des pieds et des mains.


Disfondowes: , piè.

Etimolodjeye: latén pes. Ortografeye: Li D do F. "pied", vinant d' ene ôte cogne do mot latén (pedis) ni rexhe måy dins les parints do mot "pî" e walon; c' est on T ki rexhe (epîter, pîtin, pîtaspale, pîtasele, piter, sipiter). Ça fwait k' on disconseye li scrijhaedje "pîd". Tant k' al voyale I, elle est longue dins ene rîlêye di parints (pîtin, epîter, et les mots d' acolaedje) et coûte dins l' ôte (piter, sipiter).


Parintêye:

Mots d' aplacaedje:

Omofone coinrece

  • (addj.; pus må)
  • pés (o.n.; tete del vatche)