Motî:picî

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:piçante)
Potchî a: naiviaedje, cweri

picî (codjowaedje picî) [v.c.]

1. serer ene sacwè en ene pitite plaece, des deus costés e minme tins. Ci grand vea la, i passe si tins a picî si ptite sour (Motî del Fagne).

2. diner ene sifwaite sinsåcion, tot cåzant do froed, d' ene coixheure. I djale; ça m' pice a mes oreyes (Franwal di Cerfontinne).

3. apicî, atraper. Vos estoz ki tind al verdjale: dji vs pice ! F. pincer.

| piçaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "picî". F. "pinçage, pincement".

| piçmint [o.n.] piçaedje. F. "pinçage, pincement".

| piçant, piçante

I. [addj., purade padvant] ki pice.

II. piçant [o.n.] ramonasse (Armoracia rusticana).

| piceye [f.n.] çou k' on pout tni inte deus doets tot les piçant. Rimetoz ene piceye di sé dins l' sope, ô, Eva.

| piceure [f.n.]

1. plaece k' a stî picêye. Dji m' a fwait ene piceure tot serant l' ouxh. On dit eto piçon, sipiçon. F. pinçon.

2. sûteye manire di fé. Por mi, çou k' est bén seur, c' est ki ci n' serè nén Tot-z ovrant k' on såreut s' saetchî l' tiesse foû des strins; Do tins do vî Bon Diu, ça s' f'jheut motoit; asteure, I fåt, po parvini, bén des ôtès piceures (E. Remouchamps). Louke, dji t' va acsegnî l' piceure po-z ariver a tes aiwes (A. Maquet). Insi... li dimegne, minme ki ses mwaisses estént fén presses po-z aler a messe, et leye nén lavêye ni mousseye et todi-z ovrant divins ses casroles, elle arivéve tchaeke côp l' prumire a l' eglijhe; nouk n' a saizi s' piceure, nén ddja les masseurs, nén seulmint nosse curé (L. Chastelet). Al vesprêye, divant d' aler chlop, i meta ses côres e tonea del gotire po lzî fé prinde l' aiwe; li londmwin, i ndè djåza azès ôtes et on lyi dna l' piceure po les aveur a pont (A. Lenfant). Les beguenes ourît l' piceure di leyî li båshele moyate avou les ptits påpåds, et ele s' etinda bén avou zels (L. Mahin). Loukîz a: toû. F. technique, astuce, méthode, manière de faire, trait de génie.

3. (pus stroetmint) nozêye manire di dire ene sacwè, en on lingaedje, k' èn ôte lingaedje n' a nén. Les imådjes do walon, ses piceures, ont l' gosse et l' sawoura des såvadjes frûts des bwès (J.D. Boussart). F. génie, caractéristique, particularité (d'une langue).

| pice [f.n.] piceure (manire di s' î prinde). C' est ene k' a l' pice po ritni les candes. Tot rprindant l' pice da Jean Germain (li rfondaedje al pus lådje oyowe), i mostere comint, podbon, on pout foirdjî on rfondou walon (L. Mahin). Loukîz a : toû. F. manière, système, méthode, formule, secret, procédé, truc.

| piçon [o.n.] dibijheure. F. gerçure, engelure, brûlure du froid.

Etimolodjeye et tcherpetaedje[candjî | candjî l' côde wiki]

picî 
piceye 
pårticipe erirece, prins come no.
pice 
sivierba
piçon 
cawete -on

Ôte parintêye[candjî | candjî l' côde wiki]

Mots d' aplacaedje[candjî | candjî l' côde wiki]

Disfondowes[candjî | candjî l' côde wiki]

picî 
picî, pici, picer, picè, pincî, pincer.
piceye 
picèye, picêye, picée, picîye, picîe, pincîe, pincêye.
piçon 
piçon, pinçon.