Motî:poûssif

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

poûssif, poûssive

I. [addj.]

1. haneus, ki shofele et tanfler rén k' a fé ene pitite foice. On dvént poûssif tot divnant vî. På aléve fé zinziner si violon et Djan-Mi aléve fé tanfler et poûfurner si ptit årmonica rabistoké et poûssif (E. Pècheur). rl a: djus d' alinne. F. poussif (ive), haletant(e), asthmatique.

2. k' a l' poûsse (maladeye), tot djåzant d' on tchvå. Ci tchvå la est poûssif. F. poussif.

II. [o.n.] (traitant) gros bômel. Dji n' pou sofri ki ç' poûssif la vegne ramadjî çou ki n' est nén (P.J. Dosimont). F. gros plein de soupe.