Motî:pot

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:potet)
Potchî a: naiviaedje, cweri

Wiktionary-logo.svg

Li mot "pot" est recråxhî sol Wiccionaire

pot [o.n.]

1. rond toupin k' on pout mete on likide u ôte tchoi dvins. F. pot, récipient. >> pot d' tchambe: pot al xhlé.

3. cwårs ki sont rashonnés pås djouweus d' on djeu, et k' c' est l' ci ki wangne k' apice. F. mise.

| pote [f.n.]

1. pitit trô e tere, la ki les aiwes si rashonnèt. On dit eto: fosse. F. fossette., Ny. putte. >> El pote: no d' ene plaece di Mårcin. >> Cinse del Pote: no d' ene plaece di Trazniye.

2. plaece k' on s' a coûtchî dins les yebes Ti, l' rôbaleu, ni rgrete nén les potes ki t' leyes divins les hôtès yebes (L. Warnant). F. couche.

3. (pus stroetmint) coûtche d' on live. Ruzêyes, les håzes dimorént retroclêyes e leu pote disk' a tant k' les omes åyexhe passé houte (J.P. Dumont). F. couche, gîte.

4. cåvlé costé del djonteure del sipale, del hantche, la kel makete des oxheas del coxhe et do bresse si vnèt adjonturer. Loukîz a: dispotlé. F. cavité articulaire.

5. prijhon. Trafik di clandestins; ça doet coster tchir, la, ça; dji n' a nén håsse di m' ritrover el pote e l' Espagne (L. Mahin). On dit eto: gayole, cadje, amigo, violon, piole.

6. seure mene. F. mimique. >> fé ene pote: fé s' mawe. On dit eto: brognî F. bouder.

| potiket [o.n.] pitit pot. Penêye a rivnou a lu al clinike, avou des touyeas et des potikets åtoû di s' lét (J. Lahaye). Sol djivå, inte on potiket å toubak et on tchandlé d' keuve, on bondiu d' bwès sitind ses bresses (A. Marchal). F. petit pot.

Etimolodjeye: cawete -iket.

| potea [o.n.] pitite pote avou di l' aiwe di plouve. I dveut aveur ene sintêye di fier a mete ses pîs dins tote les aiwes et a tchipoter dins tos les poteas d' bôjhe (ramexhné pa A. Atten) Li potea esteut plin d' rognes et d' maketes (G. Lucy). Li veye est ene curêye ! dit-st i al moxhe ki coreut åtoû d' on ptit potea d' bire sol candlete (J.M. Masset). F. flaque. >> Come måss trove ses poteas, i les rleye: cwand il a bén ploû å cminçmint do moes d’ måss, i ploût co al fén.

Tcherpinte : cawete -ea.

| potet [o.n.]

1. potiket Gn av' on potet gris vete pol moståde et deus ôtes potets po l' ôle et l' vinaigue (G. Corin). F. pot, récipient. >> lourd potea: grosse biesse. El pus lourd potet ki dj' euxhe conoxhou e scole, c' esteut Miyin do Coulot, on grand scheton ossu long k' on djoû sins pwin (F. Callaert). Loukîz al sinonimeye. F. lourdeau, balourd, benêt, borné, nigaud.

2. potea (d' aiwe). Dins les rôlinnes, ene fene pelake di nive a rcovrou les potets et spite a bokets cwand on l' sipotche (A. Henin). F. flaque.


Parintêye :

Minme sourdant etimolodjike :

Pwaire minimom et omonimeye coinrece (di potea) :

  • postea (cåze d' on rwalonijhaedje fwait potia fwait sol francès poteau)