Motî:priyî

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:priyeu)
Potchî a: naiviaedje, cweri

priyî (codjowaedje)

I. [v.s.c.] dire des paroles, tot seu u avou des pareys a lu, ki s' adressèt å Bon Diu, a on sint, a on diè. Tins del guere, totes les djins ont ricmincî a priyî. F. "prier".

II. [v.c.]

1. dire ses paroles rilidjeuses a. I våt mî priyî l' Bon Diu k' ses sints. F. "prier".

2. dimander polimint a. Dji vs preye di vs taire. >> si fé priyî: fé bråmint des antchous divant di bén vleur fé ene sacwè.

3. dimander a (ene sakî) di vni a vosse måjhon, a on raploû, evnd. Kî çki vs avoz priyî pol raploû ? L’ anêye ki vént, seur k’ i priyrè Vera a vni avou lu e l’ Oukrinne, e moes d’ may (L. Mahin). F. "prier, inviter".

| priyaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "priyî". F. "prière, demande, invitation".

| priyeu, priyeuse u priyresse [o.f.n.]

1. onk (ene) ki preye (rilidjeuzmint). F. "fidèle".

2. onk (ene) ki preye (des ôtes djins à vni). F. "hôte".

3. priyeu (o.n.) mwaisse abé en on priyuré. F. "prieur".

| priyî, priyeye [o.f.n.] li ci (cene) k' est invité ene sawice. I s' fåt ocuper d' ses priyîs. F. "invité".

| priyire [f.n.]

1. dijhaedje u scrijhaedje ki s' adresse å Bon Diu, a on sint, a on diè. Loukîz a : litaneye, oremusse. F. "prière". >> dire ses priyires: priyî. >> fé ses priyires: priyî et fé les adjnolaedjes rekis, copurade po les muzulmans.

2. les priyires (t.pl.) fiesse di l' eglijhe catolike, la k' des curés s' rashonnnut en ene pårotche, et les djins do viyaedje vini priyî, a toû, el Sint-Sacramint. On dit eto : adoråcion. F. adoråcion.

Parintaedje[candjî | candjî l' côde wiki]

Hårdêye divintrinne[candjî | candjî l' côde wiki]