Motî:raezibusse

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

raezibusse

I. [addj.]

1. sins ene mastoke. F. fauché(e), ruiné(e).

2. reyusse (ki n' sait cwè responde) F. à bouts d'arguments, le bec cloué.

II. [adv] dins les ratourneures:

awè raezibusse: fé berwete. F. échouer.

fé raezibusse: a) ramasser tous les plis (ås cåtes), tos les cwårs d' ene eritance, evnd. rl a: rastibwezer; b) vudî s' vere d'on plin côp;

si rtrover raezibusse: esse reyusse, en pus sawè cwè fé d' awè stî emantchî. L' anêye ki vént, dji serans tcheryîs på minme busse; nos parints (ki n' vlént nén k' on hante eshonne) s' endè vont rtrover raezibusse (L. Mahin). F. décontenancé(e), trompé.

III. [mot fråze]

1. bernike. Li bole a radjipé et s' n' a-t i fwait k' ene guiye. Raezibusse po ç' côp ci ! (J. Bily). rl a: reyusse. F. raté ! Manqué !

2. Gn è dmore rén ! a) cwand on-z a magnî tote si assîte. b) cwand on-z a ramassé tos les plis ås cåtes.

Disfondowes: razibus'.

Etimolodjeye: calcaedje do F. rasibus (a raeze), 1900. Coinrece Lidje Årdene.