Motî:riwaitî

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:rwaitant)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Wiktionary-logo.svg

Li mot "riwaitî" est recråxhî sol Wiccionaire

riwaitî u erwaitî / rwaitî (codjowaedje) [v.c.]

1. (bén) waitî. I rwaite les colons mansåds ki voltèt åtoû d' on tchamp di rgon (S. Fontaine). On dit eto: riloukî, raguider, riguignî, vizer. F. regarder, observer. >> riwaitî d' cresse, riwaitî a brotchåd: riwaitî ene sakî avou èn air di lyi rprotchî åk. Tot clapant l' ouxh, i m' a rwaitî d' cresse (J. Schoovaerts). F. avoir un regard lourd de reproches. >> riwaitî a coirnete: riwaitî sol costé, sins awè l' air. F. regarder du coin de l'œil. >> riwaitî d' å hôt: riwaitî tot mostrant k' on-z est l' pus foirt. Li Gris l' a rwaîti d' å hôt come il åreut plonkî ses ouys so on tchén k' il åreut tnou a gogne (Willy Bal). F. avoir un regard méprisant. >> on tchén rwaite bén èn eveke: a) si on mwaisse vos rprotche di l' riwaiti, et nén baxhî les ouys divant leye. b) si ene sakî k' on carwaite vos l' riprotche.

2. riwaitî come: awè l' idêye ki. Come ces deus tchivrous la vnèt brozder l' anêye etire so s' pré, i les rwaite come cåzu da sinne (S. Fontaine). F. considérer.

Disfondowes: r(i)wétî, (è)rwétî, r(i)wêti, r(u)wêter, r(u)wêtè, r(e)wêtî, r(ë)wâtî, (e)rwêtî, (i)rwêtî.

| riwaitaedje u erwaitaedje / rwaitaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "riwaitî". End a onk k' a rmetou li rwaitaedje del vatche å Rwanda a çou k' on voet dins l' societé indyinne (Lucien Mahin). F. spectacle, manière de considérer.

| riwaitant u erwaitant / rwaitant, rwaitante

I. [o.f.n.]

1. li ci (cene) ki rwaite. Toumennan, dj' a rivnou dmander pardon åzès rwaitants (Christian Quinet). F. spectateur. >> Les rwaitants n' ont rén a dire: fråze k' on dit otomaticmint cwand ene sakî k' a vnou vey åk, dene si avis sins k' on n' lyi dmande. Franwal: ahåyant po: "De quoi je me mêle ?"

2. (mot di scole) dins l' codjowaedje, lomaedje del 3inme djin. >> li rwaitant(e): 3inme djin do singulî. >> les rwaitant(e)s: 3inme djin do pluriyal.

II. [addj.] sipepieus. I sont foirt riwaitants so les sinés. F. tâtillon.


Bodje:


Dipus d'&nbps;racsegnes sol codjowaedje do et des rwaitant(e)(s)