Motî:schåvler

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:schåvlêye)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

schåvler [v.c.] (codjowaedje) (mot d' costire)

1. fé ene finte u on schavaedje dins on mousmint. Dinltins, gn aveut k' les cotes di dzo k' estént schåvlêyes; asteure, gn a pupont d' cote di dzos, et c' est les djupes ki sont schåvlêyes disk' a todi. rl a: dischåvlé. F. échancrer. >> schåvlé (-êye) å hatrea: côpé (-êye) po mostrer li hatrea et l' gavêye, tot djåzant d' ene cote, d' ene taye. Cwand on meteut ene cote foirt schåvlêye å hatrea, li docteur dijheut: t' as l' gavêye å lådje: t' atraprès do må (E. Pècheur). F. décolleté(e).

2. côper des bokets dins on copon di stofe. Come on-z a schåvlé dins ç' pîçot la !

Disfondowes: chauvler, hauvler.

Etimolodjeye: acmaxhaedje di "cåvler" (latén "cavare") et di "schaver 1" (latén "excavare").

| schåvlaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si rzultat) pol viebe "schåvler".

Disfondowes: chauvladje, hauvlèdje.

| schåvleure [f.n.]

1. côpaedje sol costé d' ene sitroete djupe, po poleur roter. Elle s' a ashid droet dvant lu et elle a croejhlé ses djambes: li grande schåvleure del djupe lyi a fwait ravaler s' raetchon. rl a: fåkete. F. fente, échancrure.

2. schåvlaedje å cô d' ene tchimijhe, d' ene taye. F. décolleté. Vosse schåvleure est trop longue, ele si tape å lådje.

| schåvlé, schåvlêye

I. [o.f.n.] li ci (cene) ki rote avou ses djambes å lådje. rl a: schavé.

II. [adv.] avou les djambes å lådje. On schåvlé rote tot schåvlé.

Disfondowes: hauvlé, chauvlé.