Motî:schôtea

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

schôtea [o.n.] foncea do schô (foxhale ki s' fwait dins l' schô s' i gn a on pwès dsu). Mi mwin pougne dins l' schôtea après des botons; elle endè ramoenne des beas. (O. Coutisse-Uyttebrouck). F. giron, creux du tablier.

Etimolodjeye: bodje "schô", cawete -ea, avou on T d' raloyance.

ezgzimpe d' eployaedje di "schôtlêye" po "ramexhnêye di tecses"

| schôtlêye [f.n.]

1. schonêye, schorseye (çou k' gn a dins l' schô). F. giron, tablier plein de.

2. (imådjreçmint) ramexhnêye di tecses (arimeas, prôze, evnd.). N a ladvins ene schôtlêye di vîs contes lidjwès (J. Kinable). F. recueil.

Etimolodjeye: cawete -êye di contnou.