Motî:sortot

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Wiktionary-logo.svg

Li mot "sortot" est recråxhî sol Wiccionaire

sortot [adv.] pår, aprume, purade, puvite, copurade. Sortot, ni t' emantche nén co avou ci-la (Motî d' Bastogne). Mi, çou ki m' a sortot sbaré, c' est les rowes ki s' rashonnnut sol grand-plaece, divant d' s' aler stinde di tos les costés, come po fé ene sitoele (L. Somme). Fr. surtout, à priori.

Etimolodjeye : riwalonijhî calcaedje[1] do francès "surtout" (minme sinse).

| sortot ki [aloyrece] copurade ki. I n' pleut må d' rintrer trop tård ci côp ci, sortot k' dji lyi aveu ddja fwait li lçon li samwinne passêye (Motî d' Bastogne). Fr. surtout que.




  1. Loukîz l' pådje di copene