Motî:siporon

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:sporon)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

siporon u esporon / sporon [o.n.]

1. boket d' fier metou après les botes cavalreces, k' on pike li tchvå k' on-z est monté dsu avou, po l' fé avancî pus rade. Li ptit Lorint, avou ses belès botes, ses sporons tot rglatixhants, et si coulote cavalrece esteut ttossu bea a raloukî ki les sôdårds so les cåtes di novelan (A. Lenfant). F. éperon. >> C' est l' esporon ki fwait li tchvå: C'est l' cavalî ki fwait k' on tchvå est bon u nén. >> rôlete u stoele d' esporon: rôlete avou des picants ki replaecèt li sporon a ene pike. >> Batreye des sporons d' ôr: batreye inte li Conte di Flande eyet li rwè d' France.

etikete "cok sins l' walon, cok sins sporons"

2. sôre di grawe ki les coks ont padrî leu pate, et s' endè siervi po s' bate. Li cok si disfind avou ses sporons. On cok k' a des fameus sporons. F. ergot. >> si dressî so ses sporons: esse presse a-z ataker. >> il est vite so ses sporons: i s' måvele åjheymint. On dit eto : i n' a waire di cur. F. susceptible, hypernerveux. >> diner on côp di sporon: escoursi ene sakî, renonder ene sacwè. F. doner un coup de pouce, encourager. >> Walon sins l' walon, cok sins sporons: spot waloneu, ki mostere ki, po s' disfinde et esse foirt, les Walons ont dandjî d' leu lingaedje.

3. plante del sôre do pixholét, k' on-z ahive co bén po wårni les cortis, e latén sincieus Delphinium. Dj' avans semé ene airêye di sporons (Motî da Forir). F. pied-d'alouette, dauphinelle.

Etimolodjeye: vî lussimbordjwès "sporo" (prumî sinse).

| sipornî u espornî / spornî [o.f.n.] (v.m.) ome di mestî ki fjheut des sporons.

Parintêye :