Motî:vegne

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

vegne [f.n.] ahivé bouxhon ki prodût do reujhin. Nos nos avéns atåvlé so des passetes, e l' ombe, dizo on toetea ricovrou d' vegne ki s' avanceut so li drî del måjhinete (J.P. Dumont). F. vigne. >>  sitok di vegne: pî d' vegne. >> loyi l' vegne as passés: el loyî ås fyis d' arcå metous inte les stipes di bwès. >> les froedès plouves fijhèt cori l' vegne: fijhèt crexhe des såvadjès coxhes. >> Dizo les vegnes: no d' ene plaece di Tîleu. >>  Fagne å bwès e Vegne: npl di Bambuch. >> ås Vegnes: no d' ene plaece di Mont-dlé-Lidje. >> Trîxhe des Vegnes: no d' ene plaece di Tchôfontinne.

Etimolodjeye : lat. vinea (minme sinse)

| vignoûle [f.n.] tchamp avou des vegnes. F. vignoble.. >>  Al Vignoûle: no d' plaece di Djoupeye.

| vignurete [f.n.] pitit tchamp d' vegne. >> al vignurete: no d' plaece di Mermwete

| vignuron [o.n.] onk k' a des vegnes. F. vigneron.


Mots d' aplacaedje :

Omonimeye :

  • "k' i vegne" (suddjonctif prezintrece di Motî:vini.



Dis. vègne, vigne.