Motî:waeraxhe

Èn årtike di Wikipedia.
(Redjiblé di Motî:waeraxhté)
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

waeraxhe [addj.]

1. k' inme bén di s' bate. Waite, fi da Mareye, tes djins come i s' dismoircelèt, waeraxhe come des såvadjès biesses. (G. Spirito). rl a: hådiesse. F. sauvage, brutal, violent, agressif.

2. ki n' sait dmorer påjhûle, ki n' sait schoûter, po des efants målåjheys, des biesses nén co bén etraiteyes (dressêyes). A les waeraxhes djonnes ki c' est d' ça ! Ci ptit polin la est co trop waeraxhe po esse atelé. F. sauvage, farouche, indompté. rl a: såvadje.

3. (tot cåzant do tins) mwais, avou del grande air, et des foitès walêyes; Ké waeraxhe tins, ouy, nondidjo; ça rsint ddja l' Tossint. Et s' rindèt i conte ki l' vint a divni waeraxhe, et k' i sorlive des wachletes ki vnèt fé halcoter li vwele siconte del plantche (L. Mahin). F. sauvage, âpre.

Disfondowes: warache, wèrahe, wèrache, wèrache, warahye.

Etimolodjeye: vî lussimbordjwès: werra (guere).

| waeraxhté [f.n.] estance (etat) do ci k' est waeraxhe.

Disfondowes: warachté, warachtè, wèrah'té, wèrahyté, wèrachtè.

| waeraxhreye [f.n.] ake fwait avou waeraxhté.

Disfondowes: warachrîye, wèrah'rèye, wèrahyrèye, wèrachrèye.

| waeraxhmint [adv.] d' ene manire waeraxhe. rl a: hådiesmint.

Disfondowes: warachmint, wèrah'mint, wèrahymint, wèrachmint.