Motî:waibaedje

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

waibaedje [o.n.]

1. plaece ki les poyes waibièt.

2. plaeces et ahesses did ttåtoû d' ene måjhon, d' ene oujhene, d' on bastimint. Avou les terorisses, on n' leye nou bårbou holer dins l' waibaedje des ambassades. rl a: waibes. F. abords.

3. coines d' ene måjhon. rl a: naxhes, adjès, adjîsses, anchoures.

4. (mot d' cibernaivieu) troke, anea d' waibes. Vos estoz cial sol waibaedje ki vos avoz ptchî: l' anea des waibes e walon.

5. çou k' i gn a åtoû d' ene sacwè. Dji n' esteu pus dins m' waibaedje linwistike; end a dj' yeu, des rujhes ! F. environnement, contexte.

Etimolodjeye: bodje "waibe(s)", cawete -aedje 2 (aplakêye a on no).

| waibaedjî (codjowaedje) [v.s.c.]

1. waibyî (tot djåzant des poyes). F. picorer. pâturer.

2. tourner åtoû d' ene måjhon, d' on bastimint, po rwaitî çou ki s' î passe. I waibaedje tos costés. F. rôder, espionner.

Disfondowes: wêbèdjî.

Etimolodjeye: bodje waibe, dobe cawete -aedjî.