Fernand Vannuffel

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Fernand Vannuffel, c' esteut on scrijheu e picård di Bince, sikepyî e 1940.

Il a ratourné des fåves da Lafontinne et di ds ôtes sicrijheus. Il a eto scrît des coûtès powezeyes et des sintinces k' i loméve "grins d' sé".

I scrît "a môde di si idêye", sins shuve li sistinme Feller.

Onk di ses scrijhaedjes[candjî | candjî l' côde wiki]

Cist arimea ci mostere bén ki, dins si consyince linwistike, i scrijheut e walon.

Credo walon
No langue, elle est si bele, et si, come nos, on l' inme,
C' est k' ele dit padlé nos çou k' est l' cour del redjon.
Dins tos les cwéns do monde, les mots n' sont nén les minmes
On a tchaeconk si langue; nozôtes, c' est no walon.
Toci oubén ayeur, a Mont ou al Lovire,
A Bince come a Nameur, et dins tos les corons,
No lingaedje tot rimpli des sinteurs di no tere
Dirè todi firmint k' nos estans des Walons.
No langue, elle est si bele, eyet nos nd estans firs.
N' pus l' pårler ås efants ? - Mins a cwè çki ça sieve ! -
Inte l' inglès et l' arabe, totes les langues etrindjires
N' a ene plaece po no patwès? Vops n' diroz nén l' contråve.
Lingaedje di no redjon ! Fåt l' såver, no pårlaedje,
Nos è siervi sovint, et l' fé conoxhe bén lon.
Bistocans no patwès : c' est on fel eritaedje.
Et cwand ça n' sreut k' po ça, ns estans firs d' esse Walons !

Hårdêyes difoûtrinnes[candjî | candjî l' côde wiki]