Wimbe

Po des linwincieusès racsegnes sol mot "Wimbe", alez s' vey sol Wiccionaire

Wimbe^[1] /wɛ̃p/ ^{aschoûtez lu} (sicrît parey e francès), c' est ene corante aiwe del Walonreye, aflouwant d' l' Aiwe di Lesse.

Coraedje

Ele prind sourd a Hôt-Fayi (so Ardjibu, pa deus bresses, li «ri des Fagnes» eyet l' «ri d' Djerene».

L' aiwe eva viè Bijhe, poy prinde viè l' Levant po passer etur Froedfontinne et Onai (dilé Rvogne), et rmonter å Nôr-Ouwess so al Vå-Sinte-Ane po s' egoliner dins Lesse a Viyé-so-Lesse.^[2])

a Rvogne
a Lvå
parey

Aflouwants

Ele riçût, onk après l' ôte:

li ri del Rotchete (gåtche erive)
Li ri do Tchenoe (gåtche erive)
Li ri d' Glissinri (droete erive)
Li ri d' Olene (droete erive)
Li ri d' Wimbele (fr. ruisseau d'Ombelle) (gåtche erive)
Li ri di Snåye^[2]

Industreyes

Sol hôte Wimbe, on trouve sol Mape Ferari ene cinse a Djerene avou on vivî ki s' vude e-n on bî ki fwait tourner ene soyreye, li soyreye Batisse Domoncea (Dumonceaux) pu l' soyreye Lambot.

Pus bas, gn ava ene deujhinme soyreye, ås deus-aiwes do ri des Fagnes et do ri d' Djerene. Elle apårtinéve a Clemant Domoncea e 1869, pus a on lomé Dartois e 1873.^[2]

Sourdants

Commons

I gn a so les cmons Wikipedia des imådjes ou fitchîs son a vey avou Wimbe .

↑ L' uzaedje, come po mo des ôtès aiwes d' elzès siervi sins årtike est aveuri pa on cåzaedje da Jules Baquet, vinou å monde a Lvå-Sinte-Ane li 27 di djulete 1905, eplaidî dins ene pitite gazete «Entre Wimbe et Gongon», l° 4, moes d' awousse 1985, riprins dins « De la Meuse à l'Ardenne », l° 10, 1990, p. 38. On î lét cisse fråze ci : «Li leû passe Wimbe èt vo-l'-là a Grand Prè».
1 2 3 «Aux Sources de la Lesse», l° 13, p. 40-42.

[1] L' uzaedje, come po mo des ôtès aiwes d' elzès siervi sins årtike est aveuri pa on cåzaedje da Jules Baquet, vinou å monde a Lvå-Sinte-Ane li 27 di djulete 1905, eplaidî dins ene pitite gazete «Entre Wimbe et Gongon», l° 4, moes d' awousse 1985, riprins dins « De la Meuse à l'Ardenne », l° 10, 1990, p. 38. On î lét cisse fråze ci : «Li leû passe Wimbe èt vo-l'-là a Grand Prè».

[:0-2] 1 2 3 «Aux Sources de la Lesse», l° 13, p. 40-42.

[1]

[2]