Trive

Èn årtike di Wikipedia.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Wiktionary-logo.svg

Po des linwincieusès racsegnes sol mot "Trive", alez s' vey sol Wiccionaire

Noere poite (vî monumint romin)

Trive, c' est ene veye d' Almagne.

Istwere[candjî | candjî l' côde wiki]

Ancyinne mwaisse veye des Trevîs (tribu des Gålwès ki si stindeut disca so l' Årdene).

Adon-pwis, diyocese ki comprindeut ene grosse pårteye do payis lorin-cåzant, inte di leye, li Gåme.(a-z aveuri)

Li pårteye tîxhon-cåzante djåze li francike del Mozale, ki va divni li lussimbordjwès. Ci stindêye la kimincive a Sint-Vi.[1]

Djeyografeye[candjî | candjî l' côde wiki]

raiwêye del Mozale.

Rilidjon[candjî | candjî l' côde wiki]

Perlinaedje å «Ptit Djezus d' Trive».

Dins les belès-letes e walon[candjî | candjî l' côde wiki]

Ene pårteye do roman e walon «Gabriyel et Gabriyel» s' î passe.

Maricica s’ lave pår et prinde ene tchamberlouke po s’ moussî. Termetant k’ ele sopnut, c’ est Madame Leschko k’ rnovele : « Mi ome a morou gn a cwatre ans did ci. Mi grande feye dimeure dilé Berlin ; mi deujhinme feye adlé Coere, el Swisse. Èm fi, k’ est l’ pus ptit del troejhinne, il a fwait ses scoles a Trive-so-Mazale, poy i s’ a retroclé la-djus. Mi, di tenawete, dji prind l’ oto po lzès vey, cwand n’ onk, cwand l’ ôte. Londi ki vént, i m’ fåt ndaler amon Andrî, po passer les fiesses avou lu, et dji serè revoye po les Roys.
Li pôve, savoz, l’ a deur, la k’ i n’ est nén co maryî, adon k’ il a ddja trinte ans. Et poy, i n’ årè nén ddja condjî al Noyé, a cåze di s’-t ovraedje ! Adon, il a dandjî di s’ moman. Mins dj’ el houcrè torade, po lyi dire ki dji n’ vén nén tote seule. »
Maricica l’ côpe : « Cwè ç’ k’ i fwait come ovraedje ? »
Madame Leschko lyi respond : « Il est recepcionisse d’ otel. Il a fwait les scoles di tourisse a Trive, tot pinsant k’ il aléve bouter e l’ Grande Dutcheye do Lussimbork. Mins po fini, il est todi a Trive. »[2]

Sourdant[candjî | candjî l' côde wiki]

  1. E200 a «Trîve».
  2. Georges Sfasie & Nicolas Staelens, «Gabriyel et Gabriyel», p. 104