Auguste Vierset

Èn årtike di Wikipedia.
Potchî a: naiviaedje, cweri
Auguste Vierset.jpg

Wiktionary-logo.svg

Li Wiccionaire si rsieve di sacwants fråzes da "Auguste Vierset" po-z enimådjî des mots k' i gn a.

Auguste Vierset a skepyî e 1864 a Nameur ey a morou e 1952 (ou 1960 (a-z aveuri)).

Ci fourit on scrijheu e walon.

Droldimint, Auguste Vierset n' est nén rprins dins l' grosse antolodjeye da Piron, motoit pask' il eploye cobén des mots et des ratourneures foû do walon d' Nameur, et aveur li dår di scrire des cråmignons, ene compôzucion pår lidjwesse.

Di s' mestî il esteut professeur d' escole mweyene a Wåve et Sint-Houbert, pu gaztî et mwaisse aidant do mayeur di Lidje.

Cårire di scrijheu[candjî | candjî l' côde wiki]

E walon, i cmince tot djonne a scrire des powinmes, rashonnés dins "Poésies wallonnes" (1936) et "Tot schoyant l' pronnî" (1941). Tos ses arimés fourît rmetous eshonne dins "Mes djåbes" (1950).

Adon-pwis, vo l' la ki s' assaye a èn ôte djinre, li paskeye: "Les paskeyes da Bietrumé Picård" (1938).

Il a scrît eto des pîces di teyåte : å cmince tins k' il esteut ki dmoréve a Sint-Houbert, des sinnetes avou l' accint do Bork, k' i fjha djouwer laddé minme :

  • "Parache et Mimile" (1886)
  • "Ene dimande e mariaedje" (1887), ene ouve motoit scrîte avou l' coplaedje da Paul Marchot, kel mete eto dins s' bibiografeye.

I ratake, ci côp ci, avou l' accint d' Nameur : "Li côp d' mwin da Tchantchès" (1891); "Li feye Matî" (1898), "Fleur di meskene" (1936), "Li miråke" (1937), "Li Noyé da Polite" (1941).

Il a eto ratourné e walon des pîces do scrijheu d' teyåte flamind Auguste Hendricke: "Prima Dona" et "Pierot vike co"; i rashia do francès "Amon les vîs", da M. Colruyt.

Li Gusse Vierset a bouté, avou, come ricwereu sol walon, et onk des prumîs a-z aprinde ås scrijheus namurwès comint discôper ene fråze e walon dins "Essai d'orthographe wallonne" (1885).

E 1887, il eplaide "Germain-Walon", la k' i djåze des rapoirts inte les lingaedjes tîxhons eyet l' walon.

I divna eto on corwaiteu des scrijheus d' belès letes e walon avou "Poètes Namurois" (1888).

Il a scrît eto e francès des contes-rindous d' voyaedjes, des ratournaedjes di l' inglès, des studias so des scrijheus bedjes, so l' istwere, des arimés, des romans et des pîces di teyåte.

Difoûtrinne hårdêye[candjî | candjî l' côde wiki]

Pådje di ses scrijhaedjes (so l' Aberteke)